Renata – rok 2003 – 26.05. Tak, to było 23 lata temu!
Największa diastema, jaką zamykałam, w dodatku w okolicy prawej jedynki — kość była tylko przy wierzchołku. Co było do stracenia? Albo zaryzykujemy, albo Renata straci jedynkę.

Udało się! Pamiętam, zdążyłam na komunię córki rok później.
Podczas leczenia nasz bohater bujał się i przechylał, ale finalnie dotarł tam, gdzie chciałyśmy — do swojej koleżanki, drugiej jedynki. Został mocno zszynowany z zębami obok i tak jest do dziś.
Mimo 23 lat pamiętam takich pacjentów, pamiętam emocje i nadzieję, że się uda. Obiecałam sobie, że jak przestanę pamiętać, to przestanę przychodzić i tworzyć nowe uśmiechy. Bo bez emocji się nie da. ❤️

Leczenie ortodontyczne: Joanna Ślusiewicz